سلام سلامی به تمامی علاقه مندانی که برای روستاهای محروم این میهن عزیزمان ارزش قائل می شوند
راستی از نحوه کشاورزی این روستا تا بحال حرفی نگفتیم حال به این شغل پر زحمت و سخت میزنیم.......
اول اینکه آب کشاورزی این روستا از قنات که آب فراوانی هم دارد تهیه میشود . کشاورزان این قریه بیشتر
زمینهای خود را در فصل پائیز برای گندم . جو و زیره ودر اواخر فصل بهار که محصولات خود را
برداشت میکنند زمینهایشان را برای کاشت پنبه و فلفل آماده می کنند . نحوه آماده کردن زمین کشاورزی به
صورت سنتی است . بدین صورت که اول زمین را با تراکتور شخم زده بعد بذر را با دست به زمین
می پاشند سپس با الاغ از طویله کود حیوانات (پهن) را برای تقویت زمین بصورت رج بندی می ریزند وبا
بیل دستی کود بار را به زمین می پاشند سپس با بیل پهنی که برای رج بندی ( مرز کشی ) که البته به
زبان عامیانه به آن پنجه میگوند زمین را به قسمت مساوی تقسیم کرده ودر مرحله آخر آب به روش
غرقاب کردن به داخل زمین هدایت می کنند البته پس چند روز بعد از آبیاری زمینها را کشاورز برای
مسطح کردن زمین با الاغ وتخته صا ف .کلفت ویوغ زمین را مسطح می کنند که به زبان عامیانه روستا
زمین را ماله میکنند . ودر اواخر بهار با دست یا دستگاه درو گندم وجو را جمع کرده وخرمن میکنند
سپس در طی ماههای تیر تا شهریور خرمن را توسط دستگاه خرمنکوب که به عقب تراکتور متصل است و
چند کارگر که از عقب تراکتور با چهار شاخ ( همانند بیل دسته ای بلند وبجای بیل از چند سیخ بهم
جوش داده شده ) سفالها را میرزند ودستگاه خرمنکوب گندم یا جو از کاه آن جدا میکند . وکشاورز بعد این
همه زحمت شبانه روزی اندکی محصول به انبار می برد .که آنهم برای حیوانات اهلی خود از قبیل گاو .
گوسفند . الاغ مصرف می شود تا چرخ زندگانی خود را در این روزگار بچرخاند .
|
+| نوشته شده توسط
رضائی 43001 091937 در دوشنبه هشتم بهمن 1386
|